Léxico
Fraseoloxía
- Mellor rebentar que caldo sobrar
- Cando a necesidade é moita sabe ben a broa
- O palleiro non se fai sen palla
- Con pan e viño faise o camiño
- En non comer por ter comido non hai nada perdido
- Fame, sede, miseria e frío meten o home cas do inimigo
- De grandes ceas están as sepulturas cheas.
- Vale máis comer ou comichar que non comer e cobizar
- Máis trona que chove = non é para tanto
Fraseoloxía da relixión, das festas e dos ritos
| Expresión |
Significado ou uso |
Ámbito |
| O cura de Penela nunca envorcou o carro. |
Expresión proverbial. |
Relixión / refrán |
| Antes de ser cura fun sancristán. |
Úsase para indicar experiencia previa ou coñecemento dun asunto. |
Relixión / experiencia |
| Comer coma un cura / abade. |
Comer moito ou comer moi ben. |
Relixión / comida |
| De levarte o demo, que te leve en coche. |
Expresión humorística ou irónica. |
Demo / humor |
| O que ha de levar o demo pódello á porta. |
Alude a un destino inevitable ou a unha consecuencia que acaba chegando. |
Demo / fatalidade |
| Ser o demo / Ter o demo no corpo / Levado do demo. |
Ser moi inquedo/a, traveso/a ou actuar con moita intensidade. |
Demo / carácter |
| Deus nos libre dun xa foi. |
Expresión proverbial. |
Relixión / refrán |
| Ver a Deus por un buraco. |
Pasar moita dor, medo ou apuro. |
Relixión / sufrimento |
| Andar a gaita pola aldea. |
Chamar a atención ou ser criticado polos demais. |
Festa / crítica social |
| De vello, gaiteiro. |
Facer cousas de mozo cando se é vello. |
Festa / idade |
| Andar como a gaita na festa. |
Ser todo festa. |
Festa / comportamento |
| Parecer / ir feito un entroido. |
Ir mal vestido. |
Entroido / aspecto |
| Facer a festa e botar os foguetes. |
Rir cos propios chistes ou celebrarse a un mesmo. |
Festa / autocelebración |
| Botar un foguete. |
Celebrar algo que foi difícil de conseguir. |
Festa / celebración |
| Estar nas campás e na procesión. |
Querer estar presente en todos os sitios. |
Relixión / omnipresenza |
| A todo porquiño lle chega o seu San Martiño. |
Todas as cousas teñen o seu final. |
Festa / refrán |
Fraseoloxía: a casa
| Expresión |
Significado |
| Subiren os bancos ás mesas |
Mandaren os fillos nos pais; inverterse a autoridade normal. |
| Pasarlle o sol pola porta a alguén |
Perder unha oportunidade; non estar xa en idade de casar. |
| Botalas como lousas |
Esaxerar moito. |
| Andar de varanda |
Andar de xolda, de festa ou de troula. |
| Non ter leito nin teito |
Non ter nada; vivir sen recursos. |
| Non ter eira nin leira nin pau de figueira |
Non ter nada de seu. |
| Escornarse contra as paredes |
Facer un esforzo inutilmente; desesperarse sen resultado. |
| Dar couces contra as paredes |
Desesperarse ou esforzarse inutilmente. |
| O falar non ten cancelas |
Falar por falar; dicir cousas sen moito control ou sen consecuencias inmediatas. |
| Quentárselle o forno a alguén |
Irritarse; empezar a enfadarse. |
| Alborotar o cortello |
Alterar ou excitar os ánimos. |
| Ter moito millo no cabazo |
Ser rico; ter moitos recursos. |
| Ser fillo de detrás do palleiro |
Ser fillo de achego ou ilexítimo. |
| Facerlle a cama a alguén |
Preparar en segredo unha trampa, unha vinganza ou unha manobra contra alguén. |
Fraseoloxía: a paisaxe natural
| Expresión |
Significado |
| Ei, carballeira! |
Chamamento coloquial para chamar a atención de alguén. |
| Durmir coma un pelouro |
Durmir profundamente. |
| Ter unha laxe no peito |
Sentir unha grande angustia, pena ou opresión. |
| Saír ao camiño |
Saír ao encontro de alguén; interceptar ou abordar unha persoa. |
| Estar de poula |
Estar sen aproveitar, sen uso ou sen actividade. |
| Meter os cans na bouza |
Provocar confusión, conflito ou alboroto. |
| Saír dun souto para meterse noutro |
Saír dun problema para entrar noutro semellante. |
| Sentar o cu na lama |
Meterse nunha situación difícil ou pouco airosa. |
| Non ter un pelo que non mereza un coio |
Ser moi ruín ou merecer castigo. |
| Tapar o burato |
Cubrir unha falta, perda, débeda ou necesidade. |
| Querer sacar a cobra do burato coa man allea |
Pretender que outra persoa asuma o risco ou faga o traballo perigoso. |
Refráns da paisaxe natural
| Refrán |
Significado |
| Hoxe bouza e mañá seara. |
Co traballo, algo improdutivo pode chegar a dar froito. |
| Onde moitos cospen, lama fan. |
A suma de pequenas accións acaba tendo efecto. |
| Querer sacar a cobra do burato coa man allea. |
Querer beneficiarse sen asumir riscos. |
Fraseoloxía: o tempo atmosférico
Refráns
| Refrán |
Significado |
| A auga corrente non mata a xente. |
A auga que corre considérase menos perigosa ou máis limpa ca a estancada. |
| Arco da vella a mediodía, chuvia todo o día. |
O arco da vella ao mediodía anuncia chuvia. |
| Arco da vella ao anoitecer, bo tempo ao amencer. |
O arco da vella á tardiña anuncia melloría do tempo. |
| Abril frío, moito pan e pouco viño. |
O frío en abril favorece o cereal, mais non tanto a vide. |
| Cando maio marcea, marzo maiea. |
Cando maio ten tempo propio de marzo, marzo adoita comportarse como maio. |
| Ata o corenta de maio non quites o saio. |
Non convén confiarse co bo tempo antes de mediados de xuño. |
| En agosto secan os montes, en setembro, as fontes. |
A seca do final do verán pode prolongarse ata setembro. |
| Vento de marzo queima a dama no seu pazo. |
O vento de marzo é frío e intenso mesmo para quen está protexido. |
| Entroido á raxeira, Pascua á lareira. |
Se polo Entroido vai sol, pola Pascua pode vir frío. |
| Nubes na montaña, vellas á cabaña; nubes na ribeira, vellas á leira. |
Segundo onde aparezan as nubes, anuncian mal ou bo tempo para traballar fóra. |
Expresións
| Expresión |
Significado |
| Xa choveu! |
Pasou moito tempo desde aquilo. |
| Dar dente con dente |
Tremer de frío. |
| Mandar alguén a ver de que lado vén o vento |
Mandar alguén a paseo; afastalo ou desentenderse del. |
| Chover o mexo dun rato |
Chover moi pouco. |
| Ter cara de lúa chea |
Ter a cara redonda ou moi chea. |
| Nunca chove como trona. |
As ameazas ou os anuncios adoitan ser peores ca o que finalmente acontece. |
Fraseoloxía: o traballo
Ditos e expresións
| Expresión |
Significado |
| Dar cheda |
Cooperar no traballo; botar unha man. |
| Facer as contas sen a forneira |
Facer proxectos sen base. |
| Poñer o carro antes dos bois |
Precipitarse; facer as cousas fóra da orde lóxica. |
| Custar ferro e fouce / custar ferro e fariña |
Custar moito esforzo ou traballo. |
| Ir na fura de adiante |
Ir con vantaxe; irlle ben as cousas a alguén. |
| Mentres se capa, non se asubía |
Non se poden facer dúas cousas á vez. |
| Ir mallar e vir mallado |
Saír mal parado; resultar as cousas ao contrario do esperado. |
| Agora á noite, colle Marica a roca |
Díselle a quen se acorda tarde de facer algo. |
| Ter cara de ferreiro |
Ter cara de enfado ou estar anoxado. |
| O xeito fai culleres |
Con tempo, habilidade ou paciencia, mesmo o difícil se dá feito. |
Traballo, preguiza e esforzo
| Expresión |
Significado |
| Fuxir do traballo coma do lume |
Ser moi preguiceiro; evitar sempre o traballo. |
| Traballo feito non mete apuro |
Cómpre facer as cousas canto antes. |
| Traballar como a vaca do pobre |
Traballar moito; darse unha boa malleira traballando. |
| Traballar para o inglés / para o abade / para o conde |
Traballar de balde ou para proveito alleo. |
| Traballar para quecer |
Traballar inutilmente, sen resultado ou sen proveito. |
Refráns de oficios
| Refrán |
Significado orientativo |
| O taberneiro novo fai da taberna o seu tobo. |
Alude aos riscos da inexperiencia ou do mal uso dun oficio ou negocio. |
| Cando toma corpo o diaño, vístese de avogado. |
Refrán crítico coa figura do avogado ou cos preitos. |
| Alfaiate sen dedal, cose pouco e iso mal. |
Para traballar ben cómpre ter os medios axeitados. |
| En casa de ferreiro, coitelo de pau. |
Ás veces falta na propia casa aquilo que máis se domina profesionalmente. |
| O vinagre e o limón medio cirurxiáns son. |
Atribúelles valor curativo ou desinfectante ao vinagre e ao limón. |
| Cambiarás de muiñeiro, de ladrón non. |
Expresa desconfianza cara a certos oficios ou prácticas tradicionais. |
| O escolante Cirolas non sabe ler e quere poñer escola. |
Critica quen pretende ensinar ou mandar sen ter coñecementos. |
| Gaiteiro pago nunca ben toca. |
O traballo feito só por diñeiro pode perder calidade ou interese. |
| A mellor cociñeira é a aceiteira. |
O aceite mellora moito a comida. |
| O bo estudante adianta ao mestre. |
O alumnado aplicado pode superar a quen o ensina. |
| Onde o crego canta, alí xanta. |
Quen desempeña certos oficios recibe sustento onde traballa. |
| Cada oleiro gaba o seu pucheiro. |
Cadaquén presume do seu ou defende o que fai. |
| Co avogado da terra tampouco teñas guerra. |
Convén evitar conflitos con quen coñece ben o medio e as normas. |
| O escribán nunca escribe en van. |
Quen domina a escrita ou a burocracia sempre obtén proveito dela. |
Verbos máis precisos
Na redacción formal convén evitar o abuso de verbos moi xerais como facer, botar, poñer, deixar, dar, dicir ou haber. Estes verbos son correctos en moitos contextos, mais ás veces empobrecen a expresión porque substitúen outros máis exactos.
O uso dun verbo máis preciso permite mellorar a claridade, evitar repeticións e expresar con máis exactitude a acción.
Resumo
| Verbo impreciso |
Idea clave |
| facer |
Pode substituírse por construír, cociñar, crear, promulgar, cometer, gañar, limpar... |
| botar |
Segundo o contexto, pode equivaler a pasar, calcular, servir, despedir, pronunciar, verter, emitir, sementear... |
| poñer |
Pode substituírse por instalar, atemorizar, promulgar, investir, impor, colocar, vestir, plantar, aplicar... |
| deixar |
Pode equivaler a esquecer, permitir, emprestar, abandonar, ceder, legar, pousar, reservar, xerar... |
| dar |
Debe precisarse con verbos como inspirar, infundir, conceder, outorgar, subministrar, alimentar... |
| dicir |
Pode mellorarse con recitar, proferir, pronunciar, manifestar, declarar, explicar, expor, citar... |
| haber |
A miúdo pode substituírse por florecer, figurar, circular, celebrarse, rexistrarse, existir, concorrer... |
Substitucións de facer
| Uso impreciso |
Verbo máis preciso |
| Foi o avó Raúl quen fixo esta casa. | construíu |
| Fixo peixe e ensalada para a cea. | elaborou, cociñou |
| A xeada desta noite fixo dano nas árbores froiteiras. | provocou danos, danou |
| A pintora que vivía aquí fai cadros hiperrealistas. | pinta, crea |
| Instalaron a fábrica lonxe da vila porque fai moito ruído. | emite, produce |
| Algunhas materias fanse áridas se non se toman con gusto. | vólvense, deveñen, resultan |
| O goberno fixo leis que se fan difíciles de cumprir. | promulgou, aprobou |
| Segundo a prensa, fixo un desfalco cando traballaba no banco. | cometeu |
| É unha cidade grande; eu facíaa máis pequena. | imaxinábaa, críaa |
| A familia fixo moitos cartos na época boa do estraperlo. | gañou |
| Entre unha cousa e outra fixo un total de 300 €. | xuntou, conseguiu, gañou, apañou |
| Teño que facer o baño e a sala e xa podo saír. | limpar, preparar |
| Esa moza fáiseme coñecida. | resúltame |
Substitucións de botar
| Uso impreciso |
Verbo máis preciso |
| Botei media hora ollando para o barco. | pasei |
| Cantos anos lle botas á protagonista da película? | calculas |
| Bótoche máis café? | sírvocho; evitar *póñoche |
| Seica o botaron do traballo por irresponsable. | despediron |
| Antes de cear aínda botamos unha partida ao futbolín. | disputamos |
| Esta maceira botou moita froita todos os anos. | produciu |
| Cando lle fixeron a homenaxe, botou un discurso moi emotivo. | pronunciou |
| Botaron viño en todas as copas para brindar polos noivos. | serviron, escanciaron |
| Botou a auga da botella nun caldeiro. | verteu; evitar *derramar, *deitar neste contexto |
| Que colonia botas? Ole moi ben. | usas, utilizas, levas |
| Antes de deitarse bota o seu grolo de licor. | bebe, chimpa |
| Que botan hoxe na televisión? | emiten |
| Para fritir ben o peixe debes botalo en aceite quente. | introducilo, mergullalo |
| Non lle gustou o brinquedo e botouno pola ventá. | guindouno, chimpouno |
| Esta tarde botarei os nabos para termos nabizas en setembro. | sementearei |
| Vaia soneca botaches! | durmiches, gozaches |
Substitucións de poñer
| Uso impreciso |
Verbo máis preciso |
| Quen vos puxo as cortinas? | instalou |
| Ponme medo tratar con esa xente. | atemorízame, amedréntame, acovárdame |
| O Parlamento pon as leis. | promulga; contrario: abole |
| O propietario puxo os cartos para botar a andar a sociedade. | investiu, colocou |
| Poñereilles un castigo por marcharen. | aplicareilles, imporeilles, inflixireilles Cómpre distinguir inflixir de infrinxir. |
| Non estás poñendo atención ao que che digo. | prestando |
| Sempre poño o libro no sitio que lle corresponde. | coloco, sitúo |
| Puxen o chuvasqueiro porque comezou a chover. | vestín |
| Puxestes o diñeiro nun produto seguro? | investistes, colocastes |
| Poño 10 euros a que non vén. | aposto, xogo |
| Puxemos dúas camelias e unha roseira no xardín. | plantamos |
| Sempre que mente ponse colorado. | torna, vírase, arroiba, arrubía |
| Se o sarabullo segue picando, pon máis pomada esta noite. | aplica, unta |
| Sempre se pon preto das cámaras. | colócase, sitúase |
Substitucións de deixar
| Uso impreciso |
Verbo máis preciso |
| O neno deixou a mochila na escola. | esqueceu |
| Deixouse e agora ten que seguir un tratamento forte. | descoidouse, abandonouse |
| Non nos deixaron adiantar a entrega do material. | permitiron |
| Déixasme o teu portátil para levar no tren? | empréstasme |
| Aos catorce anos deixou a escola. | abandonou |
| Deixáronlle un sitio porque o viron moi vello. | cedéronlle |
| Un tío avó deixoulle unha herdanza. | legoulle |
| O avó Miguel deixou a familia e marchou facer as Américas. | abandonou, separouse de |
| Este ano non deixou de chover en toda a primavera. | parou; tamén escampou, estiñou, segundo o contexto |
| Deixa as bolsas mentres charlamos. | pousa |
| Deixou o bocado máis rico para o final. | reservou, gardou |
| Ese bar deixa pouca ganancia. | produce, xera |
Substitucións de dar
| Uso impreciso |
Verbos máis precisos |
| dar opinións críticas | verter |
| dar mágoa | inspirar, producir |
| dar medo | provocar, infundir |
| dar luz | deitar, arroxar |
| dar apoio | proporcionar |
| dar un título | conceder |
| dar valor | outorgar |
| dar información | subministrar |
| dar medidas | artellar, argüír |
| dar esperanzas | alimentar, xerar |
Substitucións de dicir
| Uso impreciso |
Verbos máis precisos |
| dicir un poema | recitar, declamar |
| dicir unha cantidade | fixar, marcar; evitar *mandar |
| dicir unhas palabras | proferir |
| dicir unhas frases | pronunciar |
| dicir a verdade | manifestar, confesar |
| dicir no xuízo | declarar |
| dicir os pormenores | explicar, sinalar, subliñar, remarcar |
| dicir ideas | expor |
| dicir algo | expresar, manifestar; non confundir con exprimir |
| dicir os nomes | citar |
Substitucións de haber
| Uso impreciso |
Verbo máis preciso |
| haber unha civilización | florecer |
| haber xente nun partido | militar |
| haber xente nunha listaxe | figurar |
| haber rumores | circular |
| haber unha festa | celebrarse |
| haber neve | rexistrarse |
| haber moitas críticas | chover |
| haber sospeitas | levantarse |
| haber dúbidas | existir |
| haber circunstancias | concorrer |
O uso de plantexar
O verbo plantexar é unha adaptación do castelán plantear ou do catalán plantejar. En galego, recoméndase evitar o seu uso abusivo e substituílo por formas máis precisas segundo o contexto.
A escolla dunha alternativa concreta permite unha lingua máis rica e máis exacta. Non sempre hai unha única solución: depende do significado que se queira expresar.
Alternativas frecuentes
| Uso que se quere expresar |
Alternativas recomendables |
| Presentar unha idea, proposta ou opción |
propoñer, propor, presentar, formular, suxerir |
| Facer aparecer unha cuestión ou problema |
suscitar, provocar, causar, orixinar, levantar |
| Concibir ou deseñar algo |
concibir, deseñar, trazar, proxectar, planificar, bosquexar |
| Formular unha pregunta ou cuestión |
formular, expoñer, enunciar |
| Afrontar unha dificultade |
afrontar, resolver, encarar, atender |
| Manterse unha situación |
seguir presente, estar presente, persistir |
| Poñer algo en dúbida |
poñer en cuestión, poñer en causa, cuestionar |
Exemplos de substitución
| Mellor evitar |
Mellor empregar |
| Os problemas que ten plantexados hoxe Galicia... |
Os problemas que ten por resolver hoxe Galicia... |
| A polémica plantexada sobre... |
A polémica levantada sobre... |
| É a cuestión que plantexou máis problemas... |
É a cuestión que suscitou máis problemas... |
| O discurso estaba mal plantexado. |
O discurso estaba mal concibido. |
| O desafío que ten plantexado esta empresa... |
A dificultade que debe afrontar esta empresa... |
| Plantexábanse as primeiras dificultades... |
Aparecían as primeiras dificultades... |
| Seguen plantexadas as mesmas discrepancias... |
Seguen presentes as mesmas discrepancias... |
| A pregunta plantexada ao Goberno... |
A pregunta formulada ao Goberno... |
| A Consellería plantexa como alternativa... |
A Consellería propón como alternativa... |
Nota sobre desafío e reto
As palabras desafío e reto existen en galego, mais convén non abusar delas por influencia do inglés challenge. Segundo o contexto, poden ser máis precisas outras formas:
dificultade, problema, atranco, tarefa, empresa, empeño, obstáculo, proba, exixencia, ameaza, perigo, competencia, rivalidade, estímulo, incentivo, aliciente, tentativa.
Desviacións e interferencias no galego estándar
Na creación e consolidación do galego estándar apareceron diferentes desviacións da norma: unhas por exceso de diferencialismo respecto do castelán, outras por interferencia directa doutras linguas ou por traslado á escrita de formas populares, dialectais ou non normativas.
Cómpre distinguir entre formas propias da fala, que poden ser lexítimas en contextos orais ou dialectais, e formas adecuadas para a lingua estándar escrita.
Desviacións e interferencias no galego estándar
| Tipo |
Descrición |
Exemplos |
| Arcaísmos |
Formas medievais ou antigas que xa non pertencen ao galego estándar actual. |
*favorescer → favorecer *tiduo → título *capiduo → capítulo |
| Hipergaleguismos ou hiperenxebrismos |
Formas creadas por reacción diferencialista fronte ao castelán, mais que non son normativas. |
*ambente → ambiente *destiño → destino *bilete → billete |
| Vulgarismos |
Formas propias da fala pouco coidada que non se consideran axeitadas para o estándar escrito. |
*aluno → alumno *custión → cuestión *verdá → verdade |
| Lusismos innecesarios |
Palabras tomadas do portugués sen necesidade, cando o galego xa ten forma propia normativa. |
*voltar → volver *truta → troita *isolar → illar *nervos → nervios |
| Dialectalismos |
Formas propias dunha zona dialectal. Poden ser válidas na fala, mais non substitúen a forma estándar na escrita formal. |
*il → el *pantalois → pantalóns *colliu → colleu *fixéstedes → fixestes *irmao → irmán |
| Falsas evolucións e inventos |
Formas artificiais creadas por aplicación indebida de regras fonéticas antigas ou por invención. |
*segredario → secretario *cheúra → enchente *norde → norte |
| Castelanismos |
Interferencias tomadas ou adaptadas do castelán. Poden ser léxicas, morfolóxicas ou sintácticas. |
*escoba → vasoira *conexo → coello *iglesia → igrexa *a nariz → o nariz |
Mecanismos frecuentes nos vulgarismos
| Mecanismo |
Descrición |
Exemplos |
| Prótese |
Engádese un son ao comezo da palabra. |
*amoto → moto *arradio → radio |
| Epéntese |
Engádese un son no interior da palabra. |
*antronte → antonte *estabelecer → establecer |
| Paragoxe |
Engádese un son ao final da palabra. |
*mare → mar *comere → comer |
| Aférese |
Suprímese un son ao comezo da palabra. |
*nimigo → inimigo *lameda → alameda |
| Síncope |
Suprímese un son no interior da palabra. |
*moitismo → moitísimo *difrente → diferente *vran → verán |
| Apócope |
Suprímese un son ao final da palabra. |
*verdá → verdade *paré → parede *clas → clase |
| Alteración de vogal átona |
Modifícase unha vogal non tónica. |
*marmurar → murmurar *histórea → historia *páledo → pálido |
| Metátese e rotacismo |
Altérase a orde dos sons ou substitúese unha consoante por outra. |
*probe → pobre *derde → desde *lerma → lesma |
Desviacións: resumo con exemplos
| Exercicio |
Obxectivo |
Exemplos que cómpre corrixir |
| 1. Arcaísmos |
Detectar formas antigas non normativas e substituílas polas actuais. |
coñosco, rescibir, nascera, tiduo, estoria, testemoia, favoresceuno. |
| 2. Hipergaleguismos |
Recoñecer formas creadas artificialmente por diferencialismo. |
sinceiro, inconvinte, oficiña, server, sentemento, humáns, diviña. |
| 3. Vulgarismos |
Corrixir formas populares ou de fala pouco coidada non válidas na escrita estándar. |
ademiraban, mullere, ceio, soios, corazonhe, vran, mare, moitismo, espranza, probeza, amoto. |
| 4. Lusismos |
Substituír formas tomadas innecesariamente do portugués polas galegas normativas. |
ninhún, povo, isolado, propria, luta, meio, ponto, viver. |
| 5. Castelanismos |
Detectar interferencias léxicas, morfolóxicas e sintácticas procedentes do castelán. |
conexo, escopeta, a nariz, cañón, quenes, vergonza, calquer, axeno, paisaxe, cuios, esos, sin, podría, estos. |
| 6. Dialectalismos |
Distinguir formas dialectais aceptables na fala das formas propias da escrita estándar. |
rapasa, camín, mui, chao, irmao, presio, lus, narises, paresían, foches, i, eiquí, úa. |
Vocabulario por temas
A alimentación (carne, peixes, vexetais e léxico culinario)
A alimentación — carne, vexetais, peixes, mariscos e léxico culinario
| Carne |
| Porco | Vitela / tenreira | Aves | Outras carnes |
- raxo
- zorza
- lacón
- xamón
- febra, magro
- lardo, touciño
- bandullo
- unto
- chourizo
- óso da soá
- cachola = cacheira
- fociño
- rabo
- uñas
- orella
- roxóns
| - agulla / faldra
- xarrete
- costeleta
- lombo
- solombo
- riles
- callos
- fígado
| - polo
- paspallás
- perdiz
- parrulo, pato
- moella
- ás / ovo
- peituga
- zanco, coxa
| - coello
- leitón = bacoriño
- xabaril
- cabrito
- carneiro
- cordeiro, año
|
| Vexetais |
| De folla | Tubérculos | Legumes | Outras |
- acelga
- nabiza – grelo
- verza
- repolo
- espinaca
- leituga / agrón
| - pataca
- remolacha
- ravo
- cenoria
- nabo
| - chícharo, ervella
- tirabeque (vaíña)
- faba (semente)
- feixón (vaíña)
- garavanzo
- lentella
| - tomate
- pemento
- cebola
- allo
- porro
- berenxena
- cabaza / cabazo
- cabaciña
- cogombro
- coliflor
- brécol
|
| Peixes e mariscos |
| Peixes | Outros peixes | Mariscos: crustáceos | Mariscos: moluscos e outros |
- anguía
- robaliza
- rapante
- lamprea
- lura
- xarda
- ollomol
- salmón
- sardiña
- troita
- raia
- polbo
| - xouba
- rodaballo
- bacallau
- pescada
- solla
- xurelo
- linguado
- salmonete
- bonito
- castañeta
- faneca
- faneca brava
- lorcho
- pinto
- quenlla
| - cangrexo
- santiaguiño
- boi
- patexo
- centola
- lumbrigante
- lagostino
- lagosta
- gambón
- percebe
| - bugina
- caramuxo
- navalla
- lapa
- chopo
- vieira
- berberecho
- zamburiña
- peneira
- mexillón
- ostra
- xiba
- voandeira
- ourizo
- pota
|
| Léxico culinario |
| Verbos: cociñar | Verbos: preparación | Outros verbos | Partes e porcións |
- cocer
- ferver
- asar
- grellar
- fritir
- dourar
- rustrir
- refogar
- estufar
- guisar
- torrar
- escalfar
- adozar
- flamexar
| - mesturar
- remexer
- engadir
- empregar
- mondar
- estonar
- planar
- espebidar
- salgar
- desalgar
- adobar
- sazonar
- retallar
- esmiuzar
- coar
- espremer
- afumar
- desosar
- encetar
- engraxar
- machucar
- moer
- rebozar
| - levedar
- lamber
- amolecer
- arrefriar
- xantar
- cear
- almorzar
- apodrecer
- derreter
| - tallada
- filete
- roda
- toro
- racha
- lasca, lisca
- laña, magra
- febra
- rebanda
- fatía
- faragulla
- miolo
- codia
- mollo, prebe
- vaíña, casula
- posta, ración
- grolo
- lambetadas
|
Herbas aromáticas, especias e condimentos
Herbas aromáticas, especias e condimentos
| Condimentos |
- azucre
- comiño
- romeu
- cravo
- fiúncho
- hortelá
- coandro
- noz moscada
- ourego
- pemento
- pementa
- tomiño
- macela
- poexo
|
A saúde e as doenzas
A saúde e as doenzas
| Doenzas | Obxectos | Adxectivos | Outras |
- acne
- xarampón = sarampelo
- varicela
- rubéola
- papeiras = orellóns
- varíola
- tifo
- tuberculose = tise
- cancro = cáncer
| - padiola
- inxección
- xiringa
- xarope
- pastilla = pílula
- vacina
- receita
- medicina = menciña
- veleno
- xeso = escaiola
| - doente = malo/a
- arrefriado/a
- baldado/a = moi canso/a
- mallado = esgotado
- tolo = louco
- coto = toco
- pitoño / chosco
- tatexo
- tolleito / eivado
| - ciste / vulto
- febre
- tose
- catarreira
- vertixe
- frieiras
- maniotas
- fungos
- cansazo
- croque
- ampola = bocha
- chaga
- laña
- mazadura
- rabuñadura
- escordadura
- proído = comechón
- cabaleiro
- cambra
|
A casa
A casa
| A cociña e mobles | Partes | Por fóra | Por dentro | Construción | Outras / verbos / adxectivos |
- Cociña: lacenas, caixón/gabeta, mesado, vertedoiro, billa, cano, desaugadoiro
- Mobles: cadeira de brazos, sofá, espello, cadros, estante = andel, floreiro, lámpada, colgadoiro
| - cuartos
- corredor
- vestíbulo
- cociña
- sala / salón
- dormitorio
- cuarto de baño
- faiado
- estudio
- rocho
- lavadoiro / trandeira
- andar = planta
- baixo = planta baixa
- sobrado
- soto
- adega = bodega
| - cuberta, tellado
- beiril = beirado
- canlón
- cornixa
- cheminea
- cataventos
- caixa do correo
- fachada
- vidreira
- bufarda
- balcón
- varanda
- galería
- soportal
- alboio = alpendre
- valo / valado
- cancela
| - ascensor
- escaleira
- chanzo = banzo
- ventá = fiestra
- peitoril
- porta
- soleira / limiar
- lintel
- chamador / mira
- piso
- parede
- teito
- zócolo = rodapé
| - alicerces
- trabe
- piar
- pedra
- ladrillo = tixolo
- lousa
- tella
- cemento
- formigón
- area
- madeira
- ferro
- aluminio
- aceiro
- verniz
- vidro
| - Outras: piso, estudio, ático, chalé acaroado; alugamento / alugueiro; desafiuzamento
- Verbos: alugar = arrendar, (des)aparafusar, arranxar = amañar ≠ estragar = avariar, derrubar, desafiuzar, petar = chamar, prender = acender, vernizar
- Adxectivos: solleiro ≠ sombrizo = avesío, amplo = espazoso, chan - chá
|
A familia e as etapas da vida
A familia e as etapas da vida
| Parentesco | Relacións e estado civil | Idades / trazos | Verbos |
- pai - nai
- avó - avoa
- bisavó - bisavoa
- tataravó - tataravoa
- fillo - filla
- neto - neta
- bisneto - bisneta
- tataraneto - tataraneta
- irmán - irmá
- medio irmán - media irmá
- xemelgo - xemelga
- tío - tía
- sobriño - sobriña
- curmán - curmá
- primo - prima
| - sogro - sogra
- xenro - nora
- padriño - madriña
- padrasto - madrasta
- afillado - afillada
- fillastro - fillastra
- cuñado - cuñada
- compadre - comadre
- consogro - consogra
- home - muller = dona
- esposo - esposa
- mozo - moza
- noivo - noiva
- cónxuxe / parella
- voda = casamento
- casado/a ≠ solteiro/a
- separado/a / divorciado/a
- viúvo/a / casadeiro/a
- amigado/a = arrimado/a
| - fillo de achego / de detrás do palleiro
- vinculeiro/a = morgado/a
- mellora - mellorado/a
- herdeiro
- orfo/a
- titor/ora
- solteirón/ona
- neno/a = rapaz/a = meniño/a = cativo/a
- vello/a = ancián/á
- mullereiro
- anenado/a
- avellado/a
- vedraño
- rufo/a = farruco/a
- namoradeiro/a
| - porfillar = adoptar
- aleitar = dar de mamar
- apadriñar
- apelidarse
- casar
- amigarse
- inimizarse
- mocear
- atuar
- convidar
- anovar = rexuvenecer
- avellar = envellecer
- enviuvar
- enloitarse
- asemellarse = imitarse
- morrer, finar, falecer
- soterrar = enterrar
- desherdar
- testar
|
A cidade
A cidade
| Campo léxico | Termos |
| Entidades de poboación | Lugar – aldea – parroquia (freguesía) – concello – vila – cidade; bisbarra (comarca) – aforas (arrabaldes) – contorna |
| Vías de comunicación | Carreiro – verea/sendeiro – carroucho – camiño – atallo; estrada – autoestrada – autovía; beirarrúa – beiravía – gabia (cuneta); ponte – cruzamento – redonda (rotonda) |
| Lugares da cidade | Aparcadoiro – cadea (cárcere) – canceira – cemiterio = camposanto – escola/colexio – miradoiro – porto ≠ peirao – museo – xulgado |
| Direccións | á dereita ≠ á esquerda – todo recto/dereito – na esquina |
| Na cidade | Avenida – rúa – ruela – canella = canellón – praza – praciña – paso de peóns – corredoira – rueiro (quinteiro); colector – boca de rega – focha = fochanca – guindastre – marquesiña – valo publicitario – rede de sumidoiros |
| Edificios e construcións | Rañaceos – pavillón – pazo (palacio) – castelo – casa do concello – ermida – capela – igrexa – colexiata – catedral – bispado – mosteiro |
| Verbos e adxectivos | percorrer, ruar, sinalar, telefonar, trasladar(se); concorrido, peonil, urbano/a, afastado/a ≠ próximo = achegado |
Os transportes
Os transportes
| Automóbil / bicicleta / tren | Avión | Barco | Outras | Verbos |
- Automóbil: aparcadoiro ≠ aparcamento, asento, bucina = buguina, chofer = condutor, cinto, eixe, freo, panca, volante
- Bicicleta: sela/asento, cadea, gardalamas, guiador, pina, pneumático
- Tren: plataforma, portelo
| - á = ala
- aterraxe ≠ engalaxe
- planador
- foguete
- cepelín
| - áncora
- ancoradoiro
- boia
- contramestre
- estaleiro
- flotador
- temón = leme
- mastro
- ronsel
- zapón
- acoirazado
- baleeiro
- bou
- crebaxeos
- chalana
- dorna
- gamela
- iate
- planadoira
- traiñeira
| - telecadeira
- telesquí
- velocípede
- zorra
| - afundir(se)
- aluar
- ancorar = fondear
- carretar (-exar)
- arrincar
- aterrar ≠ engalar
- atropelar
- envorcar
- esvarar = escorregar
- planar
- recuar = cear
- remar = vogar
- xirar = virar
|
A vestimenta
A vestimenta = o vestiario
| Pezas e lenzaría | Complementos | Partes e outras | Calzado | Tecidos / costura / xoias |
- Pezas: blusa = chambra, camisa, xersei/chaleco, chaqueta/chaquetón, chuvasqueiro, suadoiro, pantalóns/vaqueiros, saia/minisaia, abrigo = sobretodo, gardapó, zamarra ≠ pelica, cazadora/anorak
- Lenzaría: muda, camiseta, bragas, sostén = suxeitador, xustillo, faixa, biso, calzóns/cirolas, calcetín = peúgo, medias, pixama
| - chapeu = sombreiro
- pucha = boina
- pucho = gorro
- pano da cabeza
- touca / veo
- perruca
- fular / chal / mantón
- cinta = fita
- bufanda = tapabocas
- pano da man
- gravata / gravata de lazo
- mandil = mantelo
- cinto / fibela
- luvas
- bolso = bulso
- perifol
- abano
- lentes / lentes de contacto
- paraugas
- parasol = antuca
- caxato
- cigarreira
- moedeiro
- chisqueiro = acendedor
| - Partes: carapucha, lapela, colo, pulsos, peto, cremalleira, ombreiras, cobadeiras, xeonlleiras, retallo = retrinco, farrapo
- Outras: cueiro, anteface, engurra, talle, tintura, manequín, enxoval, bogada = coada, deseñador/a, modisto/a, costureira/xastre
| - zapato
- bota
- catiúsca
- botina
- sandalia
- tenis
- zapatillas
- zoco = chanca
- zoca = zamanco
- soleta
- amalló = cordón
- biqueira = punteira
- cana
- sola
- tacón = taco
| - Tecidos: algodón, coiro, felpa/feltro, fío/nobelo, la, liño, nailon/poliéster, pana, peluxe, tafetá/tule, veludo
- Costura: agulla/alfinete, tesoira, alferga = dedal, mendo, ganduxo, basta = dobra, botón/ollal, floco, puntilla = renda
- Xoias: colar/doa, abelorio, cadea, pendentes, anel = sortella, pulseira, reloxo
|
Informática
| Accións | Interface e ficheiros | Rede e comunicación | Edición e táboas | Hardware / outros |
- premer
- formatar
- inserir
- garantir
- despregar
- gravar
- achegar
- converter
- rastrexar
| - lapela
- xanela (ventá)
- arquivo
- cartafol
- devasa
- controladores
- atallo
- reloxo
- icona
- ancoraxe
- contorno/a
| - rede sen fíos
- banda larga
- fornecedor, provedor
- chío - rechouchío
- taboleiro (muro)
- cancelo
- enderezo electrónico
- caixa de correo
- correo lixo
- contrasinal
- alcume
- internet
- ligazón
- busca
- en liña
| - quebra de páxina
- táboa
- cela
- bordo
- cadro, casa, oco
- marxe
- frecha
- xigabyte
- enderezo IP
- portelo único
| - rato
- caravillas
- parafusos
- tenaces
- zunido
- fenda
|
O tempo atmosférico
O tempo atmosférico
| Auga líquida | Auga sólida | Auga gasosa | Vento, sol e frío | Outros fenómenos | Adxectivos / verbos |
- chuvia (choiva)
- pinga = gota
- pingueira = goteira
- bátega = ballón
- diluvio / dioivo / arroiada
- enchente / chea ≠ estiaxe
- chuvisca / poalla / orballo
- resío = orballo
- relento / serán / lentura
- escampada = estiñada
- seca = secura
| - neve
- nevada = nevarada
- fole(r)pa = farrapo
- alude
- xeada / carazo
- sarabia = pedrazo = pedra
- sarabiar
- carambelo
- lazo
| - néboa / brétema
- neboeiro / neboeira
- mera
- calixe = calixeiro
- nube
- nubeiro
| - aire (ar)
- refacho / refoleo / ventada
- brisa / airexa
- vendaval
- furacán / ciclón / tifón
- ávrego
- viruxe
- friaxe
- raio / raiola
- raza / raiola / raxeira
- raxeira / solleiro
- bochorno / fogaxe
| - onda = vaga
- preamar ≠ baixamar
- abalar ≠ devalar
- marusía
- mar forte / picado / rizado
- mar de fondo
- mar desfeito
- mar alto
- mar bravo
- tormenta / treboada / trono
- alustro / lóstrego / relampo
- alustrar / lostregar / relampar
- arco da vella / iris
- corisco
- xistra / cifra
- roibén / rubién
- atmosfera
| - Adxectivos: morno/a, tépedo/a, caloroso/a, sufocante, poeirento/a, solleiro/a = sollío/a, sombrizo/a = avesío/a, chuvioso/a, chuviñoso/a, nubrado/a = toldado/a = cuberto, bretemoso/a = neboento/a, lamacento/a, ventoso/a
- Verbos: chuviscar, poallar, orballar, chover, arroiar, pingar, escampar = estiñar, xear, nevar, neviscar, sarabiar, tronar, (a)nubrar = toldar, desanubrar = clarexar = clarear, ventar, soprar, zoar, arrefriar = arrefecer = refrescar
|
A paisaxe natural
A paisaxe natural
| Accidentes xeográficos | O mar | O río | Tipos de terreo e pedras | Adxectivos / verbos |
- monte / montaña
- cordal = cordilleira
- devasa
- foz
- val / valgada
- cume = curota
- aba = ladeira
- chaira = planicie
- meseta
- cavorco / barranco
- burato
- foxo
| - illa / illote
- arquipélago ≠ atol
- praia = areal
- cantil = acantilado
- con = farallón
- coído / furna
- golfo / badía (baía) / rada (enseada)
- esteiro = estuario
- porto ≠ peirao
- beiramar = mariña
- ronsel
| - lago / lagoa
- regato ≠ regueiro
- presa / encoro
- catarata
- fervenza = cachón
- insua
- foz
- leito
| - Tipos: fraga, devesa, braña, pradería, seara, gándara, veiga, poula / bouza
- Pedras: callao = seixo = pelouro = canto; pena = rocha; laxe = lousa = lastra; penedo / penedía
| - Adxectivos: chan/chá, esgrevio/a = escarpado/a, solleiro/a, sombrizo/a = avesío/a, mesto/a, montesío/a, poeirento/a, augacento/a, costento/a, areento/a, arxiloso/a
- Verbos: afundir, asolagar, fumegar, sucar, zumegar, aboiar = flotar, abrochar = abrollar, recoller = apañar, xermolar = agrelar
|
Os deportes
Os deportes
| Xogos | Xenéricas | Fútbol | Outros deportes |
- baralla
- xadrez
- parchís
- xogo da oca
- gobelete
- bambán / randeeira
- buxaina
- chave
- crebacabezas
- ás agachadas
- mariola / truco
- papaventos
- patíns
- pita cega
- ra
- tiracroios
- recortables
- boneca
- billarda
- birlos
- axóuxere
- chifre / asubio
- as bólas
- a corda
| - Olimpíadas
- campión/campioa
- pavillón
- quenda
- campionato
- esgotamento
- maniotas
- gañar
- gañador
- vitoria
- vitorioso
- saltar / choutar
| - portería
- traveseiro
- pau, poste
- porteiro
- xuíz de liña
- adestrador
- afeccionado/a, seareiro/a
- xogador
- bancada
- banco
- valo publicitario
- valo protector
- céspede
- padiola
- padioleiro
- fichaxe
- aliñación
- troco
- quecemento
- vestiario
- xute, xutar
- punteirolo
- pelotada
- caneo, canear
- cambadela
- saque do canto
- partido amigable
- regra
- regulamento
- amoestación
- cartón vermello
- cartón amarelo
- bandeirola
- pantalón curto / calzóns
- camiseta / camisola
- suadoiro
- xeonlleiras
- caneleiras
- protectores
- luvas
| - Baloncesto: canastra, tripla, taboleiro, rede
- Ciclismo: guiador, sela, roda, raio, pneumático, pina, prato/catarina, freos, cadea, contrarreloxo
- Ximnasia: aparellos, aros/argolas, cabalo, poldro, plinto, espaleira, pincha(carneiro), reviravolta
- Atletismo: salto de altura, lonxitude, pértega, carreira de valos, carreira de remudas, testemuño, lanzamentos de disco/peso/martelo/xavelina
- Natación: podio, liña de boias, pista, bolboreta, braza/peito, costas, submarinismo, mergullo, mergullador
- Esquí: telecadeira, telesquí, zorra, zorra polar, slálom
- Alpinismo: cordada, cornixa, creba, nó
- Outros: balonmán, voleibol, hóckey, wáter-polo, béisbol, rugby, crícket, tenis, bádminton, pimpón, golf, esgrima, judo, karate, loita, boxeo, tríatlon, patinaxe
|
Medios de comunicación
Medios de comunicación
| Persoas / textos | Prensa e audiovisual | Verbos |
- xornalista
- correspondente
- voceiro
- cadro de persoal
- regulamento
- noticia, nova
- artigo
- limiar, prólogo
- enquisa
- estatística
| - xornal, periódico
- tiraxe
- borrancho
- prelo, prensa
- abonamento = abono
- altofalante
- canle
- dobraxe
- encadramento
- cota
- estrea
- escena
- gravación
- película, filme
- volume
| - emendar = corrixir
- saír do prelo = publicar
- substituír = reemprazar
- abonar(se)
- elixir
- esgotar(se)
- riscar
- estrear
- encadrar
- subliñar
- sinalar
- salientar
|
Economía, comercio, oficios e profesións
Economía, comercio, oficios e profesións
| Economía e comercio | Oficios e profesións |
- aboar ≠ abonar
- aboamento ≠ abono
- acredor/a
- aforrar – aforrador/a
- desbaldir, malgastar, dilapidar
- desbaldidor/a, malgastador/a
- albará
- bolsista
- cesamento
- cobramento ≠ pagamento
- conta
- cota
- creba = quebra
- custo – custar
- danos e perdas
- débeda – debedor/a
- empréstito = préstamo
- finanza – financeiro/a
- financiamento
- franquía
- garantía – garantir
- gravame
- investir – investidor/a
- investimento
- IVE
- non pago
- orzar – orzamento
- pagábel = pagadoiro/a
- peñor = prenda
- por xunto ≠ polo miúdo
- poxa – poxar
- prazo – aprazar
- prezo
- prover – provedor/a
- recadar – recadador/a
- recadación
- render – renda – rendible
- risco – arriscar
- subministrar
- subministración
- taxa – taxar – taxación
- visto e prace
- xuros de mora
- xustificante de pagamento
- obriga de pagamento
- xustificante de recepción
| - estar no paro = desempregado
- empregado/a
- folga
- crebafolgas
- piquete
- soldo = salario = soldada
- xornal
- xeira
- quenda
- despedimento
- pagamento
- cesamento
|
Educación
Educación
| Accións | Avaliación e ensino | Persoas e períodos | Material e aula |
- estudar (estudo)
- aprender (aprendizaxe)
- resumir (resumo)
- subliñar (subliñado)
- aboar (aboamento)
- latar = copar = colgar = facer a gata
| - ensinar (ensino) – aprender
- avaliar (avaliación)
- cualificar (cualificación)
- examinar (exame)
- corrixir (corrección)
- riscar (risco – riscadela)
- validar (validación)
| - mestre – mestra
- mestrado
- estudante – estudantado
- alumna/o – alumnado
- bolsa – bolseiro
- titor / titoría
- cuadrimestre / cuadrimestral
- materia = disciplina
| - lapis – afialapis
- caderno – a marxe
- cartafol
- encerado
- apuntamentos
- listaxe = lista
- taxa
|
Descrición persoal: características e calidades
Características e calidades
| agradecido/a | festeiro/a – trouleiro/a | pillo / pillabán |
| alegre – ledo/a – contento/a | feliz ≠ infeliz | pousón / pachorrento |
| alporizado/a | festeiro/a | preguiceiro/a |
| animado/a | folgazán/ana – lacazán/ana | preocupado/a |
| apático/a | habelencioso/a – mañoso/a | presumido/a – vaidoso/a |
| apesarado/a | inquieto/a – inquedo/a | prudente |
| asisado / asentado / cabal | intelixente – listo/a | rabudo/a |
| atrevido / ousado | larpeiro/a – lambisqueiro/a | rancoroso/a |
| arrepiado/a | malo/a – cativo/a – ruín | rigoroso/a |
| arroutado/a | (ben) mandado/a – (ben) guiado/a | riseiro/a |
| barulleiro/a | mecoso/a – mequeiro/a | sereno/a |
| bulebule – fervellasverzas | medorento/a – medroso/a | sociable – aberto/a – dado/a |
| cariñoso/a – agarimoso/a | mentirán/ana – mentireiro/a | testán/ana – teimudo/a |
| caprichoso/a | mesquiño/a | toleirán/ana – aloucado/a |
| chorón/ona – lambón/ona | morriñento/a | tolo/a |
| comellón/ona – lambón/ona | nervioso/a | traballador/a |
| desgustado/a | nugallán/á – truán/á | traste – traveso/a – trasno |
| durmiñón/ona | obediente | triste |
| encantado/a | optimista ≠ pesimista | valente – valoroso/a |
| enfastiado/a | paroleiro/a – faladeiro/a | vergonzoso/a – vergoñoso/a |
| envexoso/a | paciente | xeneroso/a |
| espelido/a – esperto/a | pailán/pailana | xusto/a |
| fachendoso/a – orgulloso/a | parvo/a | zoupón/ana – torpe |
Relixión, festas e ritos
Relixión, festas e ritos
| Ámbito |
Subgrupo |
Vocabulario |
| A familia e as etapas da vida |
Parentesco |
pai - nai; avó - avoa; bisavó - bisavoa; tataravó - tataravoa; fillo - filla; neto - neta; bisneto - bisneta; tataraneto - tataraneta; tío - tía; sobriño - sobriña; irmán - irmá; medio irmán - media irmá; xemelgo - xemelga; curmán - curmá; primo - prima. |
| Familia política e relacións |
sogro - sogra; xenro - nora; cuñado - cuñada; padriño - madriña; afillado - afillada; padrasto - madrasta; fillastro - fillastra; compadre - comadre; consogro - consogra; fillo de achego / de detrás do palleiro. |
| Parella e estado civil |
home - muller = dona; esposo - esposa; mozo - moza; noivo - noiva; cónxuxe / parella; voda = casamento; casado/a ≠ solteiro/a; separado/a / divorciado/a; viúvo/a / casadeiro/a; amigado/a = arrimado/a; solteirón/ona. |
| Etapas, condicións e calidades |
vinculeiro/a = morgado/a; mellora - mellorado/a; herdeiro; orfo/a; titor/a; neno/a = rapaz/a = meniño/a = cativo/a; vello/a = ancián/á; mullereiro; anenado/a; avellado/a; vedraño; rufo/a = farruco/a; namoradeiro/a. |
| Verbos |
porfillar = adoptar; aleitar = dar de mamar; apadriñar; apelidarse; amigarse; inimizarse; mocear; atuar; anovar = rexuvenecer; avellar = envellecer; enviuvar; asemellarse = imitarse; desherdar; testar; facer as partillas. |
| A relixión |
Cargos e persoas |
frade = freire / freira; monxe/a; abade - abadesa; cura = crego; párroco = abade; capelán; reitor; vigairo; cóengo; bispo; arcebispo; cardeal; diácono; acólito; sancristán/á. |
| Lugares |
igrexa; adro; ermida; colexiata; catedral; capela; reitoría; vigairía; cabido; bispado = diocese; arcebispado = arquidiocese; cardealado; mosteiro; ábsida; cruceiro. |
| Conceptos, ritos e obxectos |
Nosopai; ladaíña; anxo - arcanxo; deus / deusa; demo = diaño = diabro; apóstolo; asemblea; conclave; catequese = catecismo; cerimonia; excomuñón; bautizo; primeira comuñón; confirmación; cabodano; xénese; graza; milagre; xaxún; barrete; candea; candeeiro; candelabro; casula; crucifixo; icona; campá; campaíña; badalo; campanario = campanil. |
| Ritos de vida e de morte |
As vodas |
casamento = voda = casorio; noivo/a; convidado/a; agasallo = regalo; amoestación; torta nupcial; brinde; valse; enxoval; dote; vodas de ouro; vodas de prata; aneis; testemuña; xulgado. |
| A morte |
morte = falecemento, pasamento, defunción, óbito; morto = falecido, defunto, finado; morrer = falecer, finar, espichar; ataúde = cadaleito, caixa, féretro; sepultura = cova, tumba, buraca, burato; enterro; velorio; dó; loito; cinsas; coroa de flores; mortalla = sudario; sarcófago = sartego; cemiterio = camposanto; enterrador/a = sepultureiro/a. |
| Festas |
Festas do ano |
Aninovo; Reis; Candeloria; Entroido; enterro da sardiña; Coresma; Semana Santa; maios; San Xoán; vendima; Santos; magosto; matanza do porco; Noiteboa; Nadal; festa patronal; romaría; verbena; aniversario = día dos anos; santo = día onomástico. |
| Festas e atraccións |
cadeiras voadoras; carrusel = cabaliños; inchables; nora; grilanda; bandeirola; orquestra; pandeirada; muiñeira; pandereteiro/a; gaiteiro/a; tamborileiro/a; pregoeiro/a; polbeiro/a; romeiro/a; fogueteiro/a; fogos artificiais; foguetes; foliada = xolda; flocos de millo; améndoas garapiñadas; lambonada = larpeirada; terreiro = campo da festa. |
| Adxectivos e verbos |
Adxectivos |
cristián/á; musulmán/á; ermitán/á; fregués/esa; alegre = ledo/a; algareiro/a; antigo/a; cerimonioso/a; enloitado/a; lutuoso/a; necrolóxico/a; retranqueiro/a; rexoubeiro/a; trouleiro/a. |
| Verbos |
amoestar; agasallar; axeonllarse; bendicir; casar; compadecerse = condoerse; convidar = invitar; enterrar = soterrar; entroidar; pregar; persignarse; repicar = repenicar; troulear; vendimar; xaxuar; xogar = brincar. |
Comunicación comercial
Na comunicación comercial e administrativa cómpre empregar un léxico preciso, especialmente cando falamos de pagamentos, facturación, contabilidade, crédito, impostos, vendas ou relacións laborais e empresariais.
Este apartado recolle algunhas formas frecuentes e outras que convén distinguir para evitar interferencias co castelán ou confusións entre palabras próximas. O léxico comercial require precisión. Para un uso correcto e natural do galego, cómpre preferir formas como aboar, aboamento, orzamento, pagamento, financiamento, investimento, prezo, custo, xuro, débeda, acredor, debedor, provedor, venda por xunto e venda polo miúdo. Tamén convén evitar castelanismos habituais como financiación, impago, pagaré, presuposto, plazo, precio ou venta.
Termos básicos
| Termo | Significado |
| albará | Documento que acompaña as mercadorías cando son entregadas. Unha vez recibidas, adoita devolverse asinado para que se poida emitir a factura. |
| factura | Documento que acredita legalmente unha operación de compravenda. Inclúe datos do vendedor, comprador, artigos, impostos, descontos, portes etc. |
| recibo | Xustificante de recepción dunha mercadoría ou do pagamento dunha cantidade. |
| xustificante de pagamento | Documento que acredita que se realizou un pagamento. |
| orzamento | Previsión de ingresos e gastos para unha actividade ou período determinado. |
| pagamento | Acción de pagar unha cantidade debida. |
| non pago | Cantidade ou obriga que non foi pagada. Debe evitarse o castelanismo impago. |
| prazo | Tempo sinalado para cumprir unha obriga ou realizar un pagamento. |
| prezo | Valor dunha cousa expresado en diñeiro. |
| custo | Gasto derivado da produción dun ben ou da prestación dun servizo. |
| xuro | Cantidade que se paga ou se recibe polo uso dun diñeiro durante un tempo determinado. |
| taxa | Cantidade que se paga pola prestación dun servizo público ou administrativo. |
| imposto | Cantidade que os contribuíntes deben pagar obrigatoriamente ao Estado ou á Administración pública. |
| gravame | Carga fiscal ou tributo imposto sobre unha actividade, ben ou patrimonio. |
Contabilidade e situación económica
| Termo | Significado |
| activo | Conxunto de bens e dereitos dunha empresa. |
| pasivo | Conxunto de débedas e obrigas dunha empresa ou suxeito económico. |
| conta | Unidade contable dividida en debe e haber. |
| debe | Parte dunha conta onde se anotan cargos ou débitos. |
| haber | Parte dunha conta onde se anotan aboamentos ou créditos. |
| cargar | Anotar unha cantidade no debe dunha conta. |
| cargo | Apuntamento realizado no debe. |
| asentamento contable | Anotación feita na contabilidade, sexa de cargo ou de aboamento. |
| perda | Resultado negativo dunha operación ou actividade económica. |
| renda | Beneficio, utilidade ou cantidade que produce un ben ou investimento. |
| rendible | Que produce beneficio ou renda. |
Crédito, débeda e financiamento
| Termo | Significado |
| crédito | Préstamo concedido a unha persoa ou entidade. Non debe confundirse con creto, que significa ‘fama’ ou ‘boa reputación’. |
| débeda | Obriga de pagar ou reintegrar unha cantidade recibida previamente. |
| debedor/a | Persoa ou entidade obrigada ao pagamento dunha débeda. |
| acredor/a | Persoa ou entidade á que se lle debe pagar unha débeda ou cumprir unha obriga. |
| financiamento | Obtención ou achega de recursos económicos para unha actividade, proxecto ou investimento. Debe evitarse financiación. |
| investimento | Aplicación de diñeiro ou bens para obter beneficios futuros. |
| investir | Empregar diñeiro ou bens nunha actividade ou valor que poida producir rendemento. |
| hipoteca | Dereito de garantía sobre bens inmóbeis para asegurar o cumprimento dunha obriga. |
| peñor | Ben deixado en garantía dunha obriga. |
| leasing | Arrendamento financeiro con posibilidade de compra ao final do período contratado. |
Documentos e operacións comerciais
| Termo | Significado |
| cheque | Documento bancario que permite dispoñer dos cartos depositados nunha conta. |
| letra de cambio | Documento polo que unha persoa ordena a outra que pague unha cantidade determinada a un terceiro. |
| libramento | Orde escrita de pagamento. |
| libranza | Orde de pagamento contra unha persoa que ten fondos dispoñíbeis; hoxe é unha fórmula pouco usada. |
| endoso | Transmisión dun efecto comercial por parte do seu lexítimo posuidor. |
| remesa | Conxunto de mercadorías ou documentos que se remiten dunha vez. |
| obriga de pagamento | Documento polo que alguén se compromete a pagar unha cantidade. Debe evitarse pagaré. |
| vale | Documento polo que o asinante contrae a obriga de pagar unha cantidade determinada. |
Vendas, mercado e empresa
| Termo | Significado |
| oferta | Bens, capitais ou servizos que se ofrecen no mercado. |
| demanda | Cantidade dun ben ou servizo que alguén solicita mercar por un prezo determinado. |
| venda | Contrato polo cal se transfire unha cousa propia a outra persoa polo prezo pactado. |
| venda polo miúdo | Venda directa ao cliente en pequenas cantidades. |
| venda por xunto | Venda en grandes cantidades. |
| cota de mercado | Participación dunha empresa no mercado en que opera. |
| poxa | Venda pública en que se adxudica un ben ao mellor ofertante. |
| quebra | Situación en que unha persoa ou empresa non pode facer fronte ás súas débedas. |
| franquía | Autorización para fabricar ou vender produtos baixo determinadas condicións; tamén exención de certos pagamentos. |
| provedor/a | Persoa ou empresa que fornece produtos ou servizos. |
| prover | Subministrar ou facilitar o necesario para un fin. |
Distincións importantes
| Cómpre distinguir | Explicación |
| aboar / abonar | Aboar significa ‘pagar’. Abonar significa ‘subscribirse’, por exemplo a unha publicación ou servizo. |
| aboamento / abono | Aboamento é o pagamento. Abono é o efecto de subscribirse. |
| pagamento / cobramento | Pagamento é a saída de diñeiro; cobramento ou cobro é a entrada de diñeiro. |
| investimento / financiamento | O investimento é a aplicación de recursos; o financiamento é a obtención ou achega deses recursos. |
| prezo / custo | O prezo é o valor de venda; o custo é o gasto de produción ou prestación. |
| xuro / interese | En galego comercial é preferíbel xuro para a cantidade que se paga ou cobra polo uso do diñeiro. |
| acredor / debedor | O acredor ten dereito a cobrar; o debedor ten a obriga de pagar. |
| por xunto / polo miúdo | Por xunto indica venda en grandes cantidades; polo miúdo, venda ao detalle. |
Formas recomendadas
| Forma que cómpre evitar | Forma recomendada |
| abono co sentido de pagamento | aboamento |
| acreedor | acredor |
| aduana | alfándega |
| albarán | albará |
| alienar | allear |
| al por mayor | por xunto |
| al por menor | polo miúdo; ao detalle |
| alquilar | alugar |
| alquiler | alugamento |
| calificación | cualificación |
| cupo | cota |
| coste, custe | custo |
| deuda | débeda |
| evaluar | avaliar |
| fecha | data |
| financiación | financiamento |
| franquicia | franquía |
| garantizar | garantir |
| invertir | investir |
| inversión | investimento |
| impago | non pago |
| membrete | cabeceira |
| pago | pagamento |
| presuposto | orzamento |
| pagadero | pagadoiro |
| prenda | peñor |
| plazo | prazo |
| precio | prezo |
| pagaré | obriga de pagamento |
| plantilla | cadro de persoal |
| proveedor | provedor |
| quiebra | quebra |
| recaudar | recadar |
| recibí | xustificante de recepción; xustificante de pagamento |
| reglamento, regramento | regulamento |
| renta | renda |
| subsanar | corrixir; reparar |
| suministrar | subministrar |
| suministro | subministración |
| tasa | taxa |
| venta | venda |
| vía de apremio | vía de constrinximento |
Homonimia e polisemia
A homonimia dáse cando dúas ou máis palabras teñen a mesma forma —escríbense ou pronúncianse igual—, mais proceden de palabras distintas e teñen significados diferentes. Por exemplo, peto pode significar ‘caixa para esmolas’, ‘recipiente para aforrar’, ‘bolso’, ‘golpe’ ou ‘paxaro’.
A polisemia dáse cando unha mesma palabra desenvolve varios significados relacionados entre si. Por exemplo, canle pode referirse ao leito artificial polo que circula a auga ou, por extensión, a unha estación de radio ou televisión.
A diferenza principal é que na homonimia coinciden formalmente palabras distintas, mentres que na polisemia unha soa palabra amplía os seus significados.
Léxico: homonimia e polisemia
| Palabra |
Acepcións |
| correspondente | Que garda relación; persoa que envía información a un xornal. |
| nova | Noticia; estrela que de súpeto comeza a brillar moito e logo volve ao brillo inicial. |
| limiar | Punto en que comeza algo; parte que introduce unha obra escrita; entrada. |
| xornal | Paga dun día de traballo; periódico que se publica todos os días. |
| borrancho | Garabato ou debuxo mal feito; mancha no papel por riscar algo escrito. |
| gralla | Ave paseriforme negra e gris; erro tipográfico. |
| canle | Leito artificial construído para transportar auga; estación de radio ou televisión. |
| cota | Lado oposto ao gume; parte proporcional que corresponde a cadaquén; armadura que cobre o corpo. |
| emendar | Suprimir os erros dun escrito; corrixir o comportamento. |
| abrochar | Abotoar; botaren gromos as plantas. |
| chopo | Xiba ou sepia; especie de álamo; cantidade de líquido que se toma dunha vez. |
| afamado | Famento; que ten fama ou sona. |
| coco | Froito da palmeira; figura coa que se asusta os nenos; verme ou becho pequeno. |
| colar | Tira que se pon no pescozo dos cans; xoia para levar no pescozo; pegar. |
| arrendar | Alugar; arrimar terra ao pé dun cultivo. |
| corte | Residencia real ou séquito; gume. |
| arreo | Aparello que se lles pon ás cabalarías; adubío ou indumentaria luxosa; sen parar. |
| engorde | Feito e resultado de engordar; amodo, lentamente. |
| arrolar | Bambear ou bambearse; moverse dando voltas sobre si mesmo. |
| estada | Estadía; armazón provisional para reparar casas ou fachadas. |
| cabazo | Froito das cucurbitáceas de forma alongada; hórreo. |
| feo | Carente de beleza; herba seca e segada. |
| cacho | Conxunto de bagos sostidos no mesmo talo; porción de algo; cuberta dos crustáceos. |
| canela | Condimento; óso que forma a parte dianteira da perna. |
| sereno | Vixilante nocturno; sen alteración no ánimo. |
| canto | Seixo ou callao; extremidade ou lado de calquera cousa. |
| gala | Enfeites e vestidos para unha ocasión especial; órgano de respiración acuática. |
| chocar | Topar ou encontrarse con violencia; resultar algo estraño; incubar. |
| entornar | Cerrar os ollos a medias; dar a volta ou envorcar; botar fóra inclinando un recipiente. |
| lapa | Molusco; chama; burato na terra no que se refuxian algúns animais. |
| mando | Goberno; cantidade de cousas que se poden levar dunha vez nos brazos. |
| traza | Aspecto ou aparencia; insecto que roe a madeira. |
| raxo | Lombo do porco; brazo do porco. |
| testar | Facer testamento; lindar ou estremar. |
| quenlla | Gabia para conducir a auga; lugar de paso entre montañas; peixe moi voraz. |
| peto | Caixa das esmolas na igrexa; recipiente para aforrar diñeiro; bolso; golpe; paxaro. |
| pucho | Xato; peza de vestir que cobre a cabeza. |
| parar | Deterse; mondar. |
| illar | Separar do resto; espazo situado entre as falsas costelas e a cadeira, illarga. |
Ampliación: palabras con varios significados
| Palabra |
Significados |
| cifra | Número; vento frío, xistra. |
| livián | Pulmón, usado en plural; leve, de pouco peso. |
| cear | Comer pola noite; recuar, ir para atrás. |
| lobo | Animal; parte carnosa da orella. |
| espora | Célula reprodutora capaz de xerar vida sen fusión sexual; roda dentada para arrear o cabalo. |
| morriña | Soidade; sucidade ou cotra; chuvia miúda, orballo. |
| solo | Terreo edificable; parte superficial da codia terrestre; interpretación musical en solitario. |
| xiba | Cefalópodo; chepa ou lomba. |
| resío | Terreo que rodea a casa; orballo. |
| sandía | Parva, feminino de sandeu; froita. |
| morea | Gran cantidade; peixe alongado con grandes dentes que vive nos fondos rochosos. |
| maia | Castaña seca e mondada; lingua e pobo de América Central. |
| brinco | Pendente en forma de aro; chouto ou chimpo. |
| xuízo | Acción xudicial para resolver un asunto; siso ou capacidade mental para actuar razoablemente. |
| xunta | Reunión; parella de bois ou vacas unidas polo xugo; ao lado de, como preposición. |
| lazo | Cordón de adorno no que se fixo unha lazada; capa de xeo formada sobre un líquido. |
| pisar | Poñer o pé sobre algo; botar o piso. |
| pena | Mágoa ou dor; castigo; pedra de gran tamaño que sobresae da terra ou da auga. |
| sobrado | Parte superior e habitable da casa; piso de madeira ou sollado; con máis do necesario. |
| candonga | Muller liberada sexualmente, con valor pexorativo; borracheira. |
| cabaleiro | Home que vai a cabalo; dor muscular no pescozo. |
| roleiro | Franxa de terreo sen cultivar arredor dunha leira; mar axitado con grandes ondas, mareira. |
| padrón | Relación de habitantes; santo titular dunha igrexa; persoa máis vella da familia; patrón. |
| abanar | Dar aire co abano; facer oscilar unha cousa sen cambiala de lugar, abanear. |
| derramar | Estragar ou deixar en mal estado unha cousa; botar por fóra un líquido. |
| xurro | Forte corrente de auga do mar; líquido que solta o esterco. |