Curso de C2

Adecuación, coherencia, cohesión e gramaticalidade

A ADECUACIÓN

A produción ten que “adecuarse” á situación comunicativa en que se produce. Consiste en saber escoller o rexistro apropiado para cada situación comunicativa. Depende dos seguintes factores:

• Contexto: formal ou informal.
• Tema e enfoque.
• Destinatario.
• Intención comunicativa: obxectivo ou finalidade que se persegue.

Rexistro

• FORMAL:
  • Corrección lingüística.
  • Pronunciación coidada.
  • Riqueza e precisión léxica.
• INFORMAL / COLOQUIAL:
  • Sinxeleza e simplicidade.
  • Frases breves e sinxelas.
  • Uso de frases feitas.
  • Expresividade.

A coherencia

Unha produción é coherente se a mensaxe que transmite é percibida polo receptor de maneira clara e sen ambigüidades. Cada parágrafo presenta unha idea e a información desenvólvese de xeito ordenado e progresivo.

Cando é coherente un texto?

• Cando o tema que trata está ben delimitado e a información e pertinente > Calidade e cantidade de información.
• Cando a información está ben seleccionada e se desenvolve de forma progresiva e ordenada > Organización.
• Cando as ideas expostas non se contradín. > Sen contradicións nin ambigüidades .
• Cando o contido está exposto de forma sinxela e clara. > Clareza.

A COHESIÓN

É a propiedade do texto que fai que os elementos que o compoñen estean ben relacionados entre si.

Mecanismos de cohesión

• Enlaces léxicos: uso de sinónimos ou hiperónimos para evitar as repeticións.
• Anáfora ou repetición: consiste na reiteración dalgunha palabra que xa aparecera antes mediante pronomes, adverbios ou determinantes.
• Deíxe: serve para facer referencia ás persoas (pronomes persoais, posesivos ou morfemas verbais), ao espazo (determinantes ou adverbios) e ao tempo (adverbios ou tempos verbais).
• Conectores.
• Entoación.
• Puntuación.
• Substitución:
  • Por sinónimos ou palabras que garden relación de significado.
  • Mediante paráfrases: empregar varias palabras para expresar o que xa nomeamos antes.
  • Por pronomes ou adverbios.
  • Por elipses: omitir palabras dun texto sen que perda sentido.

A GRAMATICALIDADE

O texto debe manifestar un uso correcto da lingua:

1. ORTOGRAFÍA: uso das letras, dos acentos, das maiúsculas, da puntuación
2. MORFOSINTAXE: concordancia, subordinación, coordinación…
3. LÉXICO: vocabulario adecuado, rico, variado e preciso; sen repeticións nin imprecisións.

• Usar verbos con significado: poñer atención --> prestar atención; ter un cargo --> desempeñar un cargo; dicir unhas palabras --> pronunciar unhas palabras; dar un problema --> ocasionar un problema.
• Cambiar sintagmas por verbos máis precisos: proceder á revisión --> revisar; manterse á espera --> esperar; facer público --> publicar; facer mención --> mencionar; poñer de manifesto --> manifestar.
• A orde habitual dos adxectivos é ir despois dos substantivos: saia negra; documento adxunto; escritor galego…
• Preferencia pola voz activa.
• Mellor as palabras propias que as estranxeiras.
• Introducir estruturas complexas mais, en caso de dúbida, NON arriscar e evitar o erro.